پ.ن:
شاید تمام تفاوت من امروز با من چند سال قبل همین باشد!
مـرغ زیـرک چون به دام افتد تحمل بایدش
پ.ن:
حافظ دیوانه فالم را گرفت!
راه می رفتند
می خندیدند
به یاد آنان که خاطره داشتند
که خاطره ساز یودند ...
و تمام غذاهایمان
بی عشق سرو می شوند ...
تا ابد کوته بماند دستم از دامان او
پ.ن:
گریز، اصل زندگیست